۱۳۸۸ بهمن ۱۱, یکشنبه

ميراث 57

میراث 57

« من بايد عرض كنم كه اين محمدرضاي پهلوي، اين خائن خبيث، فرار كرد و همه‏چيز ما را به باد داد، مملكت ما را خراب كرد، قبرستانهاي ما را آباد كرد، مملكت ما را از ناحيهء اقتصاد خراب كرد، تمام اقتصاد ما، الآن خراب است و درهم ريخته است و اگر چنانچه بخواهيم ما اقتصاد را به حال اوّل برگردانيم، تا تمام مردم دست به دست هم ندهند، نمي‏توانند اين اقتصاد را از بين ببرند، اين ريختگي اقتصاد را از بين ببرند.»

« از بس تبليغات سوء شده است، نمي‏توانند باور كنند كه اين ملت، يك ملتي است كه براي حق ايستاده است و ملت متمدني است كه در برابر وحشي‏ها ايستاده است. دنيا مي‏گويد، اينها وحشي هستند؛ لاكن اينها متمدن‏هايي هستند كه در مقابل وحشي‏‎ها ايستاده‏اند.»


« دنيا مي‏گويد اينها وحشي هستند؛ لاكن اينها متمدن‏هايي هستند كه در مقابل وحشي‏‎ها ايستاده‏اند »

خميني (سخنرانی های بهمن 1357)


مي‏خواهيم يك نتيجه‏گيري بكنيم. محمدرضا شاه، ميراثي را كه از خود به جا گذاشت و ايران را ترك گرفت با زبان آمار و ارقام است و نه با شعار و گردن‏شقي و فحاشي. آنچه بيشتر ملموس و دريافتني است، رشد اقتصادي، صنعتي، اجتماعي، سياسي، و فرهنگي ايران در زمان 25 سال آخر حكومت محمدرضا شاه، 25 سال آخر حكومت از انقلاب يا كودتا يا شورش يا هرچه اسمش را مي‏گذاريم، 28 مرداد 32 تا بهمن 57؛ نه تنها با 29 سال عمر حكومت جمهوري اسلامي ايران قابل مقايسه نيست بلكه با 250 سال حكومتهاي پيش از پادشاهان پهلوي، يعني رضاشاه، و قاجار نيز قابل مقايسه نيست. اينها بايد روزي در تاريخ نوشته شوند و ما ياد بگيريم؛ ياد بگيريم تا تاريخ را بخوانيم، بدون اينكه بگوئيم مصدق خوب است يا محمدرضاشاه يا حزب توده. برويم اصل قضيه را دريابيم. اينها حقيقت زبان آمار هستند نه شعار.

« مملکت ما را خراب كرد، قبرستانهاي ما را آباد كرد »

* در سال 1332 يعني پايان حكومت دكتر محمد مصدق، مجموع دانشجوياني كه در مدارس عالي ايران تحصيل مي‏كردند، از مرز 10 هزار تن نمي‏گذشت؛ اما در سال 1357 تنها 12 ميليون ديپلمه در بين 35 ميليون نفر جمعيت ايران وجود داشت.

* در سال 1332 درآمد سرانهء ايرانيان كمتر از 80 دلار بود، در حالي در سال 1357 به رقم 2450 دلار رسيده بود؛ يعني 30 برابر در عرض 25 سال افزايش يافت.

* در سال 1332 هر ريال، واحد پول ايران، چيزي كمتر از چند سنت آمريكا نبود، در حالي كه در سال 1357، هر 65 ريال ايران با يك دلار آمريكا معاوضه مي‎شد و واحد پولي ايران، يكي از 7 واحد پولي معتبر جهان به شمار مي‏رفت.

* در سال 1332 درآمد ايران از محل فروش هر بشكه نفت، فقط 33 سنت بود! در حالي كه در سال 1357 با لغو قراردادهاي كنسرسيوم از سوي شاه، هر بشكهء نفت تا 37 دلار فروخته مي‎شد. (توجه كنيد 37 دلار در سال 1978 چه ارزش فوق‏العاده‏اي داشته است)

« تمام اقتصاد ما، الآن خراب است و درهم ريخته است »

* در سال 1332 ميزان دخائر ارزي و پشتوانهء ايران، بدهي چند هزار شيلينگي و پوندي بود كه مصدق از دولتهاي خارجي وام گرفته بود تا براي پرداخت حقوق نظامي‏ها، كارمندان و كارگران به كار گرفته شود؛ اما در سال 1357 ايران بيش از 23 ميليارد دلار ذخيرهء ارزي در نزد كشورهاي خارجي و بانك بين‏الملل داشت.

* در سال 1332 چيزي به نام «شركت ملي نفت ايران» وجود نداشت، كار استخراج و پالايش نفت ايران را كارگران تركيه، انگلستان و چند كشور ديگر انجام مي‎دادند؛ در حالي كه در سال 1357 شركت ملي نفت ايران، سومين شركت بين‏المللي نفت جهان به شمار مي‏رفت كه علاوه بر كار توليد و استخراج نفت در ايران، پالايشگاهي در افريقاي جنوبي و ديگر نقاط جهان احداث كرده بود؛ الآن ما حتا پالايشگاه براي بنزين مصرفي داخل ايران نداريم.


* در سال 1332 مجموع هواپيماهاي نظامي و غيرنظامي ايران، از مرز 150 فروند نمي‏گذشت و اساسن مدتها بود كه نيروي دريايي ايران، رمقي براي گرفتن چند شكارچي كوسه در خليج فارس را هم نداشت؛ اما در سال 1357 ارتش ايران، پنجمين ارتش غيراتمي جهان بود و به شكرانهء پاسداري فرماندهان نيروي دريايي شاهنشاهي، ايران ژاندارم خليج فارس ناميده مي‎شد و هيچ كشور و شيخ‏نشين خليج فارس، جرأت آنكه خليج فارس را خليج عربي بنامند، نداشتند. در سال 1357 نیروی هوایی ایران، بیش از 450 جنگندهء پیشرفته در اختیار داشت و از 5000 خلبان بسیار ماهر، بهره می برد.


اينها كه گوشهء اندكي از سازندگي نمايان در دوران قبل از 1357 است، بايد دانست و دانسته شود كه چگونه به تصور غلط مصدقي‏ها و توده‏اي‏ها و جبههء ملي‏ها، محمدرضا شاه را عامل يك كودتاي ضدايراني مي‏نامند؛ و همه جا مي‏گويند و مي‏نويسند كه شاه توسط سازمان سيا و انگلستان به سلطنت برگشت. محمدرضا شاه توانست اين همه براي سازندگي ايران تلاش كند، ولي در همين دورهء 25 سالهء پس از 28 مرداد 32 تا 57، براي دهها كشور ديگر كه تحت سلطهء همان آمريكا و انگليس بودند، چنين سازندگي و پيشرفتي ابدن وجود نداشت. توجه شود كه تنها ايران بود كه از يك كودتاي آمريكايي به زعم مصدقي‎ها و جبههء ملي‏‎ها، تا به اين اندازه از ترقي و پيشرفت بهره‏مند شده بود. بي‏شرمي و دشمني هم حدي دارد.

دیدن و شنیدن فیلمی در این مورد
ایران (دیروز ، امروز)

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

facebook